ΕΣΥ..

Όπου κι αν ψάχνω
Βρίσκω ΕΣΕΝΑ !
Στις γωνιές του μυαλού μου
Περπατάς ΕΣΥ!
Στις άυπνες σκέψεις μου

Χορεύεις ΕΣΥ!
Στις άκρες των ματιών μου
Τρεμοπαίζεις ,ανάβεις και σβήνεις !
Sakis Tsamis ..

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ - JENY'S VISION

ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ
Σύντομο Ιστορικό
Η Ευγενία Κατή-Τσάμη , 37 ετών , μητέρα δύο ανηλίκων τέκνων – 6 και 1 έτους , σύζυγος Αθανασίου που κατοικεί στην Νεάπολης Ν. Κοζάνης , μετά από αξονική τομογραφία και μαστογραφία στα Γιαννιτσά την 3η Σεπτεμβρίου 2003 ανακάλυψε ότι έπασχε από Καρκίνο Μαστού , ωοθηκών και στομάχου. Εισήχθη στο Θεαγένειο ,Αντικαρκινικό Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης και την 15η του ίδιου μήνα άρχισε προεγχειριτικές χημειοθεραπείες λόγω του προχωρημένου της νόσου. Δεν είχε ανταπόκριση στις 7 Χ/Θ που έκανε και έτσι οι ιατροί του Θεαγενείου της έδωσαν εξιτήριο για το σπίτι στις 4-2-2004 ,χωρίς καμία ελπίδα επιβίωσης πάνω από 1-2 μήνες.
ΤΟ ΟΡΑΜΑ
Περί ώρα 4,10 μ.μ της 17ης Ιανουαρίου 2004 , ανήμερα της γιορτής μου και ενώ ετοιμαζόμουν να αναχωρήσω από τα Γιαννιτσά όπου μέναμε μετά την 6η Χ/Θ ) για την Νεάπολη Κοζάνης , μου λέει η Σοφία :
Σάκη θα φύγεις ; Μη φύγεις , έλα να ακούσεις την Ευγενία.
Πήγα στο σαλόνι . Η Ευγενία ήταν καθισμένη στο μικρό καναπέ με κλειστά μάτια και ο Κώστας δίπλα στο τζάκι . Πήγα κοντά της , της έπιασα το χέρι και την άκουσα να λέει με καθαρή φωνή (ενώ πριν δεν μπορούσε να μιλήσει λόγω της γαστροσκόπησης ) :
Να τώρα το βλέπω καθαρά .Είμαι στο προαύλιο , ανεβαίνω τα σκαλιά ,είμαι μόνη μου , δεν είναι κανένας.
Μπαίνω στην Εκκλησία και εκεί δεν βλέπω κανένα ! Η Εκκλησία είναι άδεια.
Προχωράω ,βλέπω στο βάθος ένα φέρετρο ,πλησιάζω και βλέπω μέσα ένα Σώμα , είναι του Αγίου Ραφαήλ. Γονατίζω και προσεύχομαι .
Τον κοιτάζω ,έχει κλειστά τα μάτια του. Δεν με βλέπει. Άγιε μου Ραφαήλ ήρθα στην Χάρη Σου όπως Σου το είχα υποσχεθεί. Τι όμορφος που Είσαι ;
Άνοιξε τα μάτια Σου να Σε δω.
Άνοιξε τα μάτια Του!!!
Σοφούλα κλαίει ! Γιατί κλαίει ; (Σοφούλα : Από χαρά πουλάκι μου που σε είδε )
Μην κλαις Άγιε μου Ραφαήλ. ( και αρχίζει να κλαίει γοερά ). Θέλω να σκουπίσω τα δάκρυά σου , δεν μπορώ είναι το τζάμι.
Μετά από λίγο σταματά να κλαίε και συνεχίζει.
Να ένας παπάς , με παίρνει από το χέρι , με πηγαίνει στην Ωραία Πύλη, βάζει το Πετραχήλι του στο κεφάλι μου – κάτι λέει ,δεν ακούω τι λέει –
Με κοινωνάει. Με παίρνει πάλι από το χέρι και με πηγαίνει στο φέρετρο του Αγίου Ραφαήλ.
Να τώρα γέμισε η Εκκλησία με κόσμο. Βλέπω τον Κωστή –φοράει ένα πουκάμισο με λουλούδια- Να και ο Σάκης , έρχονται μέσα.
Έλα Σοφούλα , έλα και συ να προσκυνήσεις τον Άγιο Ραφαήλ –όχι από κει από τα πόδια του, από δω.
Κοίτα τι όμορφος που είναι; Τον βλέπεις; Η μύτη Του είναι έτσι και έτσι και η γενειάδα Του (Τον περιγράφει με το δάχτυλό της-Δεν έχει πάει ποτέ στη Μυτιλύνη και δεν εχει δει το φέρετρο του Αγίου Ραφαήλ ).
Φοράει άσπρο με γύρω –γύρω χρυσά ,Τον βλέπεις ; Κοίτα άνοιξε τα μάτια του. Μας κοιτάζει? Σοφούλα μας βλέπει ! Έχει γαλάζια μάτια. Τι όμορφα μάτια ! Βλέπεις τι όμορφος που είναι!
Τώρα έρχονται καλόγριες και κρατάνε άσπρα κεριά , κάτι κρέμονται από τα κεριά.
Στέκονται σε δύο σειρές , κάτι γιορτάζουνε. Να και ο παπάς , κρατάει λαμπάδα και λέει : Δεύτε λάβετε Φως !
Είναι Ανάσταση της λέει η Σοφούλα , γιορτάζουν Το Πάσχα.
Να , κοιτάζω προς την πόρτα και βλέπω να μπαίνει ένα Φως , ένα παράξενο Φως! Και βλέπω πολύ κόσμο έξω ,φαίνεται θα ήρθε κάποιο γκρουπ ,σκέφτηκα . Όμως η καλογριά μου είπε πως δεν θα μπει κανείς μέσα. Θα γίνει όπως το θέλεις εσύ.
Έλα να κοινωνήσομε Σοφούλα ,πρώτα κοινωνάς εσύ και μετά εγώ. Δίνω το μαντήλι σε κάποιον άντρα αλλά δεν ξέρω ποιος είναι. Περνάμε μέσα από τις καλόγριες , ο κόσμος έφυγε , η εκκλησία είναι άδεια. Έρχεται μια καλόγρια , με πιάνει από το χέρι μια με πηγαίνει πάλι στο φέρετρο το Αγίου Ραφαήλ. Φοράει ένα μπλε φόρεμα. Εγώ φοράω τα μπλε ! « Σοφούλα , εγώ είμαι αυτή με τα μπλε ! και αρχίζει να κλαίει με λυγμούς. Τότε ο Κωστής κατέβηκε στο εργαστήρι του και μας έφερε μια εικόνα της Αγίας Ευγενίας ντυμένη στα μπλε.{ Πριν δυο ημέρες διηγήθηκε στην Σοφούλα ότι κλείνοντας τα μάτια της έβλεπε μια καλογριά που φορούσε μπλε ράσα. Καθόταν απέναντί της και την κοιτούσε χωρίς να της μιλάει. Η Σοφούλα της είπε : Μήπως περιμένει να της μιλήσεις εσύ ; Κάτι περιμένει από σένα. Μίλα της , πες τι θέλεις και τότε παρακάλεσε να της χαρίσει την υγεία της να γυρίσει στα παιδάκια της}.
Όταν σταμάτησε να κλαίει είπε στην Σοφούλα : Εμείς να μείνουμε εδώ , εδώ κοντά Του να κάνουμε αγρυπνία. Ναι! θα μείνουμε θα καθίσουμε εδώ στα στασίδια. Τότε έρχεται μια καλογριά μας φέρνει κουβέρτες και δυο μαξιλάρια , άσπρα με δανδέλες . Είναι μικρόσωμη και φοράει γυαλιά { Η Ηγουμένη Ευγενία φοράει γυαλιά}. Μας τα δίνει για να κοιμηθούμε. Εμείς όμως δεν θα κοιμηθούμε ! Θα μείνουμε ξάγρυπνες όλη την νύχτα κοντά στον Άγιο! Ναι θα μείνουμε της λέει η Σοφούλα..
Τώρα κουράστηκα , θέλω να κοιμηθώ . Εδώ σταμάτησε να μιλάει και κοιμήθηκε.
Γιαννιτσά 17-01-2004


ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΟΡΑΜΑ ΤΗΣ ΕΥΓΕΝΙΑΣ
Στις 17 Ιουνίου του 2002 και ενώ ήταν 2 μηνών έγκυος σε δίδυμα έπαθε αποκόλληση πλακούντα με τρομερούς πόνους στη μέση. Στη διαδρομή από την Νεάπολη – Κοζάνης για την Κλινική στα Γιαννιτσά ,πριν την Καστανιά { εκεί βρίσκεται μία εκκλησία του Αγίου Ραφαήλ } είδε τον ΑΓΙΟ ΡΑΦΑΗΛ να βάζει το Χέρι Του στην κοιλιά της και να τις λέει :ΚΡΑΤΗΣΕ ΤΟ ! ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ , ΘΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ και αμέσως σταμάτησαν οι αφόρητοι πόνοι.
Όταν φτάσαμε στην Κλινική στα Γιαννιτσά, ο γιατρός της διαπίστωσε στον υπέρηχο ότι το ένα από τα δίδυμα είχε εξαφανιστεί το δε άλλο κτυπούσε η καρδούλα του κανονικά. Όμως έπρεπε να μείνει στην Κλινική μέχρι την γέννησή του με κατάλληλη αγωγή φαρμάκων και κλινήρης.
Στις 20 Ιανουαρίου του 2003 γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι ,την Σοφία μας.

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ......
Την 5η Απριλίου 2004 και ώρα 2,30 π.μ. ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ , Η ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ αφού μιλούσε με τον Κύριο Υμών Ιησού Χριστό και τους Αγίους επί τρεις συνεχόμενες ημέρες ασταμάτητα ( αποσπάσματα έχουν καταγραφεί σε κασέτες) , χωρίς να κοιμηθεί (ούτε καν να κλείσει τα βλέφαρά της ) να φάει ή να πιεί μια σταγόνα νερό ή να ζητήσει παυσίπονα ή οξυγόνο , ΚΑΙ ΑΝΑΠΑΥΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΠΟΛΗΣ Ν. ΚΟΖΑΝΗΣ
ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΟΥ ΤΗΣ ΣΤΕΙΛΑΤΕ ΑΓΙΑ ΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΥΓΕΝΙΑ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ ΛΑΒΑΜΕ ΤΟ ΠΡΩΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ,ΕΤΣΙ ΤΗΝ ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ ΤΗΣ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.
Νεάπολη 7-4-2004

ΕΦΙΑΛΤΗΣ

Σε είδα πάλι στ' όνειρό μου

Ήταν ο ίδιος <ΕΦΙΑΛΤΗΣ>,

Αυτός που πρόδωσε τους Σπαρτιάτες ..

Και οι Πέρσες πέρασαν ..

Και Λεηλάτησαν...

Και Έκαψαν ....

Και Σκότωσαν ...

..

Sakis Tsamis

POETRY: ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

POETRY: ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

NA EISAI PANTA .. EKEI

http://www.youtube.com/watch?v=3MgqAMCxG-I

ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ ΠΑΝΤΑ

Θα υπάρχεις πάντα..

Στους αντικατοπτρισμούς
Των θαλασσών και των λιμνών
Στο γέλιο του Φεγγαριού
Και στο φέγγος των αστεριών
Στα ανηφορικά μονοπάτια
Και στις κορυφές των βουνών
Στο πέταμα των γλάρων
Και στις σκιές των δένδρων
Στα ταξίδια των καραβιών
Στις σταγόνες της βροχής
Και στο ουράνιο τόξο.

Θα υπάρχεις πάντα......
Στις μυστικές συναντήσεις
Και στις συνομωσίες της σιωπής
Τ’ ονείρου Δεσμώτης
και της απόκρυφης σκέψης
Στολίδι της χαράς και της λύπης
Της Ελπίδας και της απελπισίας
Στις σημαντικές και ασήμαντες αποφάσεις
Στις βασανιστικές αναμνήσεις
Και στις βουβές αξημέρωτες νύχτες
Σ’ όλες τις προσευχές ,
Σ’ όλες τις αγκαλιές
Και σ’ όλα τα « Σ’ αγαπώ»

Θα υπάρχεις Πάντα…
Στις απόμακρες Εκκλησιές
Και τα μοναχικά ξωκλήσια ..
Στις μεγάλες λεωφόρους
Και τα μικρά δρομάκια
Στις αναμονές των αεροπλάνων
Στις αισθήσεις των αγγιγμάτων
Στις ανάσες των αέρηδων και των κυμάτων.
Στα διπλόκλειστα συρτάρια
Με τις κρυφές φωτογραφίες
Και τα’ ανεκπλήρωτα όνειρα…….

Θα υπάρχεις Πάντα…
Στα θλιμμένα χαμόγελα των Παιδιών
Και στις απουσίες των γενεθλίων।
Στις Ακολουθίες της Βδομάδας των Παθών
Και στο Πρώτο φιλί της Ανάστασης

Θα υπάρχεις Πάντα..

Στις χαρακιές της παλάμης ,
Της Μοίρας μου σημάδι ..
Στης αναζήτησης το χάδι ..
Στης ψυχής μου το βαθύ σκοτάδι…


θα υπάρχεις πάντα..
Ψυχή μου ΕΣΥ …
στη θύμηση …


Sakis Tsamis 1 Νοέμβρη 2007

There will always ......

in the mirror
Seas and lakes
In the laughter of the Moon
And in the glimmering of the stars
On uphill paths
And on top of mountains
To throw away the gull
And in the shadows of the trees
To travel by boats
The drops of rain
And the rainbow.

There will always ...

In secret meetings
In Conspiracies of silence
In my dream Bound
and arcane thought
Jewel of joy and sorrow
Of hope and despair
The major and minor decisions
On torturous memories
In silent nights
In all the prayers,
In all hugs
And in all the «I love you»

There will always ...

In remote churches
And the solitary chapels ..
On major highways
And the small alleys . .
On switching on the aircraft
The senses of touch
the breaths of winds and waves.
In closing drawers
with the hidden pictures
And his unfulfilled dreams …


There will always ...

In dejectedly smiles of children
In the absence Birthday.
The following week the victim
And the first kiss of the Resurrection.


There will always ..

In the nick of palm,
Squadron of my sign ..
In search the caress ..
In my soul deep darkness ...


there will always be ..
my soul ..You ...
in memory ...

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΚΕΙ